ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

224

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

ريزذ و اكر اين نيابذ « 1 » روغن بابونه كرم كند و بر سر نهذ و اين معالجتى بوذ نيك موافق مر كودكان را « 2 » و خادمان و خصيان را و زنان را و سبيد بوستان را بس اكر شكم سخت بوذشان نرم بايذ كردن بحقنهاء « 3 » نرم و شافهاء نرم « 3 » جن شافه بنفشه با « 4 » سقمونيا يا شكم آرذ به آب ميوها جن آب خرماى هندو « 5 » و ترنكبين و الو خشك و خياز جنبر و هليله زرد و غذا سباناخ دارذ و كشك يا قطف اعنى شوره فراخ برك و ذخنح « 6 » كاه ترش كرده باب زرك و كاه به آب خرماى هندو « 5 » جنانك حال واجب كند . اينك علاج درد سر « 7 » بىمايه كرم « 7 » جنين بوذ . باز اكر درد « 8 » از جيزهاء سرد آمذه بوذ جن هواى سرد يا برف « 9 » و انج بدين مانذ « 9 » علاج وى بجيزهاى كرم بوذ از روغنها جن روغن سداب « 10 » و روغن حب الغار و روغن مرزنكوش و روغن سوسن و روغن قسط و روغن اذخر و اكر بدين روغنها به نشود آنكاه بياميزد با يكى ازين روغنها فربيون و خزميان « 11 » و از همه بهتر روغن سداب بوذ « 12 » ( f . 180 ) و ببويانى مر ايشان را « 13 » عود و مشك و عنبر و طعام نخوداب كنند « 14 » بروغن زيت يا بروغن كوز و اكر اندكى آبكامه بوذ با اين غذاها روا بوذ و « 15 » جون بهترى بديد آيذ بكرمابه رفتن فرمايذ و خوى آوردن بسيار تا مسام « 16 » را سر كشاذه كردذ « 16 » .

--> ( 1 ) - ب ه : و يا بدين به نشوذ ( 2 ) - ف : « را » ندارد ( 3 - 3 ) - ف : نرم‌كننده و شافها نرم‌كننده ( 4 ) - ف : يا ( 5 ) - ف : هندى ( 6 ) - ف : دخنج ( 7 - 7 ) - ف : كرم بىمايه ( 8 ) - ب ه : سربى مايه باشد . ف : افزوده . سر ( 9 - 9 ) - ف : و بىمايه بوذ ( 10 ) - ب ه : كرم كرد . ( 12 ) - ف : « بوذ » ندارد ( 11 ) - ب ه : از هر يك . . . ( 13 - 12 ) - ف : و مر ايشان را ببويانى ( 14 ) - ف : كند ( 15 ) - ف : « و » ندارد ( 16 - 16 ) - ف : نيز كشاده شوذ . م : وى كشاده شود .